Treurig nieuws over getrouwd stel met downsyndroom dat 25 jaar lang van elkaar hielden

Apr 29, 2019 by apost team

Kris en Paul Scharoun-DeForge leefden een echt Romeo en Julia verhaal met hun verboden, of liever gezegd onconventionele, liefde. Hoewel hun families hen niet uit elkaar hielden, ziet de maatschappij mensen met het syndroom van Down over het algemeen als mensen die niet in staat zijn om een volwassen, romantische relatie te hebben, laat staan een huwelijk van meer dan twintig jaar.

Deze twee hebben het toch gedaan en ze bewezen dat liefde geen grenzen kent.

Liefde is meer dan een woord. Het is meer dan een emotionele toestand. Nee, liefde is een werkwoord. Het is een kracht. Het laat mensen ongelooflijke dingen doen en laat ze onvoorstelbare obstakels overwinnen. Iets dat zo vol is met wonderen kan je niet gewoon een label geven, in een hokje stoppen en braaf wegstoppen.

Niets bewijst dit meer dan het liefdesverhaal van Kris en Paul Scharoun-DeForge, bij wie bij allebei als kind Downsyndroom werd geconstateerd. De twee geliefden ontmoetten elkaar meer dan 30 jaar geleden tijdens een dansfeest. Ze hadden meteen een verbinding en voelden een aantrekkingskracht.

apost.com

Kris zei later dat Paul haar wereld heeft geopend en dat ze die avond tijdens het dansfeest haar toekomst in zijn ogen had gezien.

Vijf jaar later, in 1994, stapten ze in het huwelijksbootje. Het werd uiteindelijk een huwelijk dat 25 jaar duurde en misschien wel het langste van alle echtparen met Downsyndroom. In de loop der jaren werden ze als deel van de gemeenschap gezien en en waren ze een voorbeeld voor verandering met betrekking tot mensen die geboren zijn met een ontwikkelingsachterstand. Hun liefdesverhaal ging tegen alle verwachtingen in. Het liet de wereld zien dat mensen met een handicap betekenisvolle romantische relaties kunnen en moeten hebben.

Paul was afgestudeerd aan de middelbare school, had meerdere baantjes, leerde hoe hij het openbaar vervoer kon gebruiken en werd zelfs geëerd als Persoon van het Jaar 2013 door ARC van Onondaga. Helaas kreeg hij onlangs de ziekte van Alzheimer en ontwikkelde hij vroegtijdige dementie, een veel voorkomende aandoening waar ouder wordende mensen met Downsyndroom last van kunnen krijgen. Met de steun van haar dierbaren verzocht Kris de staat om Paul en haar toe te staan om in hun appartement in Syracuse te blijven wonen met medische hulp in het beginstadium van zijn ziekte. Uiteindelijk ging het zo slecht met de gezondheid van Paul dat het echtpaar uit elkaar moest gaan.

Hij had intensieve verzorging nodig en werd verhuisd naar een gemeenschapshuis. De twee zagen elkaar zo vaak mogelijk en maakten optimaal gebruik van hun laatste maanden samen.

Kris herstelde van haar eigen strijd tegen longontsteking in het Universitaire Ziekenhuis Upstate in Syracuse toen Paul langskwam voor hun 25-jarig huwelijk. Ondanks het feit dat ze allebei in een rolstoel zaten, vernieuwde het dynamische duo hun huwelijksgeloften in de ziekenhuiskapel. Zes maanden later vierden de twee samen Valentijnsdag, samen met een verrassingsbezoek van het Harmonie Katz. Kris sloeg haar armen liefdevol om haar man heen en zwijmelde weg van liedjes als "Let Me Call You Sweetheart". Het zou weleens hun laatste vakantie samen kunnen zijn. Kris tekende een prachtige vlinder om boven het bed van Paul te hangen. Ze schreef ook een briefje voor hem om hem te vertellen dat hij de man van haar dromen was.

Op 56-jarige leeftijd, slechts een paar maanden na Valentijnsdag, stierf Paul aan complicaties van dementie en Alzheimer. Op 59-jarige leeftijd is Kris nu weduwe. Toch zal hun verhaal voortleven als inspiratiebron en voorbeeld van de liefde.

Ken je iemand met een onconventioneel liefdesverhaal? Of heb je er zelf ooit een meegemaakt? Vertel ons je verhalen en gedachten en stel je vragen in de reacties hieronder. Vergeet niet om het verhaal te delen zodat het anderen ook kan inspireren en ze kan laten zien dat liefde inderdaad alles kan overwinnen.