Politieagent barst in tranen uit wanneer z'n zoon hem bedankt bij z'n laatste oproep.

Apr 03, 2020 by apost team

Op de laatste dag voor zijn pensionering maakte een politieagent van het politiebureau van Phillipsburg in New Jersey een laatste oproep met de centrale. Tot zijn verbazing was het zijn zoon die antwoordde om hem te bedanken om het beste rolmodel te zijn dat een zoon maar kan wensen.

Zoals alle jongens, keek Dean Berrigan als kind op naar zijn vader, Brian Berrigan. Terwijl de meeste kinderen hun ouders als superhelden zien, was Dean's vader in feite een echte held. Toen Dean nog maar een jaar oud was, studeerde Brian af aan de politieacademie en werd hij agent bij de politie van Phillipsburg in New Jersey. In zijn 25-jarige carrière zag agent Berrigan, ook wel bekend als badge nummer 299, veel dingen terwijl hij de mensen van Phillipsburg beschermde en diende. Hij reageerde meteen op talloze noodoproepen en zelfs bij de bevalling van een vrouw stond hij paraat, zo maakte agent Berrigan er zijn levensmissie van om zijn gemeenschap te helpen.

Toen agent Berrigan zijn 25e jaar in dienst bereikte, besloot hij dat het tijd was om met pensioen te gaan. Zichtbaar emotioneel aan het einde van zijn laatste werkdag, werd agent Berrigan nog meer ontroerd toen hij z'n laatste oproep uitvoerde. Toen hij het politiebureau contacteerde, hoorden agent Berrigan en zijn partner de stem van Dean op hun radio. Naast het feit dat hij een heldenfiguur en voorbeeld van gemeenschapszin was voor de mensen van Phillipsburg, inspireerde agent Berrigan zijn zoon Dean om zich ook bij de politie te voegen. De nu 26-jarige Dean kreeg zelfs de kans om de eerste 6 maanden van zijn carrière bij zijn vader te werken. Berrigan senior liet de beginnende agent zien hoe hij een geweldige agent kon worden.

apost.com

Terwijl hij naar de ontroerende woorden van z'n zoon luisterde, moest agent Berrigan z'n best doen om de tranen te bedwingen toen Dean de carrière van z'n vader overliep. Dean begon met iedereen eraan te herinneren dat hij nog maar een baby was toen agent Berrigan begon met het dienen van de bevolking in Phillipsburg. 25 jaar later is Dean collega van z'n vader. Terwijl agent Berrigan op zijn laatste dag in dienst veel dankbaarheid ontving, bedankte Dean hem nog eens voor het feit dat hij het beste rolmodel is dat een jongen kan wensen, een verklaring die een emotionele zucht bij zijn vader opwekte.

Dean vertelde verder dat agent Berrigan na verloop van tijd meer is geworden dan enkel zijn vader: hij werd zijn mentor. Hoewel de jongere agent Berrigan zijn vader op het werk zal missen, groet hij hem toch en zegt hij dat hij hem inderdaad zal missen. Verder vertelt Dean zijn vader dat hij weliswaar met pensioen mag gaan bij de politie, maar dat de politie van Phillipsburg altijd zijn familie zal blijven. Als afsluiting van zijn toespraak vertelt Dean zijn vader dat hij van hem houdt en dat hij eindelijk veilig de eindstreep heeft gehaald. Wanneer hij het zendkanaal aan zijn vader overdraagt, zegt Dean tenslotte nog dat hij zich nu buiten dienst kan stellen.

Agent Berrigan veegde vervolgens de tranen uit zijn ogen en zei tegen zijn partner dat hij niet zeker is of hij kan spreken na het horen van zo'n oprechte toespraak. Bij het opnemen van de ontvanger zegt agent Berrigan dat hij nu buiten dienst is en dat zijn laatste woorden als politieagent een verklaring zijn van zijn liefde voor zijn zoon. Opnieuw wendt agent Berrigan zich tot zijn partner en grapt hij dat het moeilijke laatste woorden als agent waren. Eenmaal uit zijn patrouillewagen schudde de nu gepensioneerde agent Berrigan heel wat handen en kreeg hij veel knuffels van zijn collega's van het politiebureau van Phillipsburg. Nu agent Berrigan met pensioen is, zal hij wel blijven werken als elektricien voor zijn eigen bedrijf, LDC Electrical Contractors.

Wat vind je van het verhaal van agent Berrigan? Bent je naar aanleiding van het voorbeeld van een familielid bij de politie of een andere dienstverlenende organisatie gaan werken?