Alleenstaande vader wil zijn 2 jaar oude zoontje ter adoptie afstaan zodat hij hem niet 'kwalijk' neemt

Feb 18, 2019 by apost team

Het is moeilijk wanneer je een alleenstaande ouder bent. Dingen zijn nog moeilijker wanneer je je kinderen op een hele jonge leeftijd kreeg. Een 23 jaar oude vader was totaal niet voorbereid op de uitdagingen die vaderschap met zich mee zouden brengen, maar hij wilde het juiste doen.

Nu, heeft hij betreurt dat hij geen sociaal leven heeft en dat hij geen extra verantwoordelijkheden op het werk op zich kan nemen vanwege zijn zoon. Hij is gefrustreerd met het feit dat hij nooit genoeg tijd heeft om op een date te gaan.

Hij kwam tot de conclusie dat de oplossing voor zijn problemen zou zijn om zijn zoon op te geven voor adoptie, en hij wilde weten wat mensen zouden denken.

In een post op reddit, schreef de vader dat hij degene was die zijn college vriendin smeekte om de baby te houden toen ze hem vertelde dat ze zwanger was. De vader zei dat hij de volledige verantwoordelijkheid voor de baby zou nemen.

In de post zei de vader dat zijn vriendin in 2016 zwanger werd, maar dat ze abortus wilde plegen. Als christen wilde de vader dit niet. Hij zou dat jaar afstuderen en had na zijn afstuderen een goed betaalde baan om naartoe te gaan, dus hij geloofde erin dat hij zijn kind zou kunnen onderhouden.

Ze besloten dat ze de baby zou houden en dat hij er zelf de verantwoordelijkheid voor zou nemen. Zijn vriendin wilde op haar jonge leeftijd namelijk geen moeder wilde zijn. Na de geboorte van de baby, ging de moeder terug naar haar thuisstaat, en ging de baby met hem mee naar huis. Ze waren op dat moment allebei 21.

apost.com

Twee jaar later begon de vader zich extreem moe en geïsoleerd van de wereld te voelen. Als hij niet aan het werk is, is hij bij zijn zoon en heeft hij geen tijd voor iets of iemand anders. Als hij vrije tijd heeft, besteedt hij die samen met zijn zoon aan kinderactiviteiten.

Hij zei: "Ik voel me gewoon zo moe en afgezonderd van de wereld. Mijn enige vriend is mijn zoon, tussen werk en hem heb ik geen vrije tijd

Als zijn moeder hem bezoekt, heeft hij de kans om wat tijd alleen door te brengen, maar hij vond het niet genoeg. Deze vader werkt nog steeds in dezelfde functie die hij vlak na zijn afstuderen had omdat hij vanwege zijn ouderlijke verantwoordelijkheid niet heeft kunnen doorgroeien in het bedrijf. Nu hebben mensen die na hem zijn begonnen met werken een hogere positie dan hem. De vader heeft de afgelopen twee jaar slechts een lichte stijging gehad. Als klap op de vuurpijl denkt hij dat niemand een 23-jarige man met een kind wil daten.

De enige manier waarop hij zijn vriendin kon overtuigen om de baby te houden, was door af te spreken dat hij de volledige verantwoordelijkheid voor de jongen zou nemen. Hij kon een abortus niet laten doorgaan als hij het tegen kon gaan. Twee jaar nadat zij deze afspraak hadden gemaakt, begint de vader er spijt van te krijgen. Hij wou dat hij als een gewone 23-jarige man kon leven.

Deze vader begon te denken dat zijn zoon misschien beter af is met een moeder en vader in een stabiel huis. De vader schreef in een social media post dat zijn leven hem geen voldoening geeft en dat hij zich alleen voelt.

Hij merkte dat hij boos begint te worden op zijn zoon, en dat wil hij niet. Hij wil meer dan wat dan ook een vader zijn die van zijn zoon houdt, maar de laatste twee jaar hebben hem laten zien dat hij niet de vader kan zijn die hij wil zijn

De vader vroeg naar de mening van zijn lezers. Hij wil ervoor zorgen dat zijn zoon een stabiel thuis heeft om in op te groeien in plaats van een pleeggezin. Wat hem heeft laten twijfelen is het feit dat hij en zijn zoon een band met elkaar hebben en dat het weggeven van zijn zoon hem pijn zou doen. Het zou ook zijn moeder pijn doen. Zij heeft namelijk ook een band met haar kleinzoon.

De vader vroeg iedereen die zijn post las om hem zijn mening te geven over zijn benarde situatie. Hij geloofde dat hij echt iets goeds zou kunnen doen omdat zijn zoon dan niet meer zou opgroeien met iemand die zich eenzaam en onvervuld voelt.

Niet één persoon was het met hem eens.

De vader kwam terug met het volgende antwoord:

"Ik denk dat ik gewoon op een te donkere plek was om te zien hoe slecht de post was. Zelfs als ik veel niet-constructieve comments kreeg die me pijn deden, kreeg ik veel comments die de spijker op de kop sloegen met hoe slecht het zou zijn om dit door te zetten. Daarnaast kreeg ik echt goed advies.

Hij stemde ermee in om zich in te schrijven voor therapie, zich aan te sluiten bij steungroepen voor alleenstaande ouders en een babysitter te vinden. Hij is ook van plan om contact op te nemen met de moeder van zijn zoon, ook al gelooft hij niet dat zij ermee in zal stemmen om een gezin te zijn. De vader beëindigde zijn laatste post door zijn liefde voor zijn zoon te tonen. Hij schreef dat hij er echt in geloofde dat zijn zoon opgeven voor adoptie een positieve oplossing voor zijn dilemma zou zijn. Hij denkt dat hij aan een "postpartum depressie" moet hebben geleden toen hij zijn oorspronkelijke post schreef, omdat hij op zijn laagste punt was.

Als je dit bericht belangrijk en interessant vindt, vertel het dan aan al je vrienden. We horen ook graag van je als je je gedachten over dit verhaal wilt delen.